در راه رفتن بررسی شده است.

 

در راه رفتن بررسی شده است.

  • روش کار.

نوع مطالعه توصیفی مقطعی می باشد. در سال ۱۳۸۴ تعداد ۱۰۰ بیمار با سن ۳ تا ۲۰ سال مبتلا به CP مراجعه کننده به درمانگاه بیمارستان شفا یحیائیان تهران مورد بررسی قرار گرفتند و نوع CP، نوع دفرمیتی پا در آنها بررسی شد سپس تعداد ۸۴ نفر از این ۱۰۰ بیمار که بالای ۷ سال سن داشتند از نظر توانایی در راه رفتن مورد ارزیابی قرار گرفتند. اطلاعات با استفاده از آزمون آماری c۲ آنالیز گردید.

  • نتایج:

فراوان ترین فرم CP اسپاستیک بود. فراوان ترین انواع CP به ترتیب کوادری پلژیک، دی پلژیک و همی پلژیک و پاراپلژیک بود شایعترین دفورمیتی در آنها دفورمیتی پا بود (۸۸%) فراوان ترین دفرمیتی پا اکوئینوس و سپس اکوئینوواروس و اکوئینووالگوس بود. ناتوانی در راه رفتن در بیمارانی که دفرمیتی پا داشتند بیشتر بود (P.v<۰.۰۳). ناتوانی در راه رفتن در فرم کوادری پلژیک بیشتر از بقیه فرمهای CP بود (P.v<۰.۰۰۳). ناتوانی در راه رفتن در فرم همی پلژیک کمتر از بقیه اشکال CP بود (P.v<۰.۰۲).

Related posts